Oud-Katholiek Jongerenpastoraat

September | Wiener Prater, congresdienst en 'Last supper'

 

Zaterdag 22 september

Op zaterdag zijn we ’s ochtends na het ochtendgebed en ontbijt naar de Wiener Prater gegaan, de kermis aan de rand van de stad. Hier ontmoetten we bisschop Dirk Jan Schoon van Haarlem en zijn vrouw, die ons vergezelde in het reuzenrad. Een prachtig uitzicht over de stad en direct een goed beeld van alle attracties op de Prater. Na het reuzenrad volgde de achtbanen, spookhuizen en een lekker frietje met mayonaise. 

 

In aansluiting op de lunch zijn we doorgegaan naar de lutherse kerk, waar de sloteucharistieviering van het congres gehouden werd. De kerk mocht gebruikt worden omdat de oud-katholieke kerken in Wenen niet genoeg ruimte konden bieden aan de vele deelnemers van volwassenen- en jongerencongres. Voorganger in de slotviering van aartsbisschop Joris Vercammen van Utrecht. Alle bisschoppen van de unie en nog veel andere hoogwaardigheidsbekleders vierden mee vanuit de altaarruimte. In het welkomstwoord werden de deelnemers van het jongerencongres bijzonder welkom geheten, wat resulteerde in een luid applaus van de volwassenen. Enkele jongeren verzorgde de voorbeden tijdens de viering.

 

Na de viering kwam het initiatief vanuit de groep om met de Nederlandse bisschoppen op de foto te gaan. Alle jongeren, samen met de bisschoppen stonden, op de trap – omringt door de jongerenpastors en supervisors. Een mooi teken van hoop: niet alleen voor de toekomst van de kerk, maar ook het heden! Zoals verwoord werd door een van de Engelse deelnemers: “We are not the future, but the present!”. Met andere woorden: jongeren horen er nu ook bij, niet om straks als volwassenen de kerk te bevolken.

 

De avond werd afgesloten met een eigen jongerenmaaltijd in de oud-katholieke parochiekerk in het 15district. Daar was een uitgebreide maaltijd verzorgd door vrijwilligers. Ons 'laatste avondmaal' in Wenen. Om de avond echt af te sluiten hebben we in de kerk gezongen en gebeden en gaven van alle vijf jongerenpastors aan iedere deelnemer een persoonlijke zegen.

 

Moe maar voldaan, vertrokken we voor de laatste keer naar het hostel om nog eens goed uit te rusten voor de terugreis op zondag.

 

Michael