zondag 25 oktober: Job

Job is een raar verhaal

Een verhaal van een soort weddenschap tussen God en de duivel over wat Job gaat doen als hem allemaal ellende overkomt.
Eigenlijk moet je eens proberen het verhaal te lezen. In de bijbel is dat wel moeilijke tekst. Daarom hier een verkorte simpeler versie.

Laat je me weten wat je hier van vindt?


 
Verhaal over Job

Ik wil jullie een verhaal vertellen over een man die heel rijk was. Hij heette Job en woonde in het land Oez. We weten niet precies waar dat ligt. Misschien wel zo ver weg als Oezbekistan. Hij was een eerlijke man. De mensen hielden van hem. Hij was getrouwd en had zeven zonen en drie dochters. Hoe zijn vrouw, zonen en dochters heetten weten we niet. Job was gelukkig met zijn gezin .

Op een kwade dag kreeg Job achter elkaar vreselijke berichten. De ene bode vertelde dat al Jobs ossen en ezels geroofd waren en dat de herders waren doodgemaakt. Hij was nog niet uitgesproken of een ander kwam en die zei : Meneer Job, het heeft zo gebliksemd dat de bliksem én uw schapen én uw schaapherders dodelijk getroffen heeft. Hij was nog niet uitgesproken toen een derde bode kwam en zei : Meneer Job, uw zonen en dochters waren samen aan het eten in het huis van uw oudste zoon. Het begon zo te stormen dat het huis instortte. Uw kinderen zijn allemaal onder het puin terecht gekomen en gestorven.
Job scheurde zijn mooie mantel en hij schoor zijn hoofd kaal. Hij was in zak en as. Hij vloekte niet, maar was heel verdrietig. En het was nog niet genoeg. Terwijl hij in zak en as op de vuilnishoop was gaan zitten, kreeg hij vreselijke bulten overal op zijn lijf. Nog steeds vervloekte hij God niet. Zijn vrouw die ook heel verdrietig was, snapte daar niets van. Stop toch met geloven in die God. Je ziet toch wat je overkomt.

Eilfaz, Bildad en Zofar, Jobs drie beste vrienden kwamen bij Job. Zij hadden gehoord wat voor ellende Job was overkomen. Toen ze hem zagen, kenden ze hem niet terug. Ook zij scheurden hun kleren en gooiden stof naar de hemel. Ze bleven zeven dagen en zeven nachten bij hem op de grond zitten en ze zeiden niets, helemaal niets. Want wat moesten ze zeggen? Met hem stil zijn was het beste dat ze konden doen. Ze zaten met z'n vieren in zak en as op de vuilnisbelt. Wie van jullie maakt daar een tekening van ? Stel je voor dat je Job was : Wat zou je zeggen? Schrijf het eens op. Ik ben benieuwd.

Ik kan jullie wel iets verklappen. Toen ze begonnen te praten, ging het niet goed. Ze wisten alle drie precies hoe het zat. Job was woedend op hen en op God. Urenlang praatte hij tegen God en tegen zijn vrienden aan. Tenslotte was hij uitgeraasd. God zei: Job heeft gelijk dat hij zo woedend is. En God zegende Job en hij kreeg weer zeven zonen en drie dochters. We weten niet hoe die zonen heetten, maar wel hoe die dochters heetten :
De eerste heette Jemima : Duifje
De tweede heettte Kesia : Kaneelbloesem
De derde Keren Hapuch : Schminkdoosje
Dat waren de mooiste vrouwen in het land. Nou, als je je dochters zulke namen geeft, moet je wel weer vrolijk zijn en gevoel voor humor hebben.
Ik denk dat die dochter die schminkdoosje/poederdoosje heette later wel eens tegen haar vader Job heeft gezegd: "Had je geen ander naam voor me kunnen bedenken?"

 (copyright: IKON)

Reacties: Geen berichten
De reageermogelijkheid is momenteel gesloten.

Website van het Oud-Katholiek Jongerenpastoraat | Kon. Wilhelminalaan 5, 3818 HN Amersfoort | 
Site design: Sync. Creatieve Producties; techniek: SiteCan