maandag 26 oktober: Daniel in de leeuwenkuil

Daniël in de leeuwenkuil

Het verhaal van Daniël is een spannend verhaal; met intriges, bedrog, een kuil voor leeuwen en (voor Daniël) een goede afloop. Hieronder staat het verhaal kort verteld.

Maar kan dit verhaal uit de tijd van de Babylonische ballingschap (zo'n 2500 jaar geleden!) nu nog iets betekenen voor ons?

Het verhaal van Daniël is niet alleen een verhaal over intriges en een spannende redding van Daniël door God. Het is vooral een verhaal over keuzes maken en staan achter de keuzes die je maakt. Die Daniël is ook niet gek, hij wist heus wel dat de raadslieden en gouveneurs plannetjes maakten achter zijn rug om. En hij snapt ook wel dat de wet die aangenomen werd er nu net eentje was die hem in de val lokte. Maar toch laat hij zich hierdoor niet van de wijs brengen. Daniël heeft een groot vertrouwen op God en maakt een keuze: hij vindt het belangrijk tot God  te bidden en dat is belangrijker dan een wet die de koning eer bewijst. God is belangrijker dan wetten.
Door die keuze komt hij in de problemen, maar hij gaat met vertrouwen en een opgericht hoofd de kuil in. Ik denk niet dat Daniël zo zeker wist dat God hem uit de kuil zou halen, maar wel dat hij een goede keuze heeft gemaakt. Hij vertrouwt op God en hij blijft daarbij, wat er ook gebeurd.

En ik denk dat dat wel belangrijk is in deze tijd. Of het nu gaat om keuzes in godsdienst of om andere keuzes; het is belangrijk dat je blijft bij de keuzes die je gemaakt hebt omdat jij ze belangrijk vindt. En niet omdat het cool is, omdat vriendinnen het ook zo doen, of omdat je er anders niet bijhoort. Nee, je maakt een keuze omdat jij het belangrijk vindt. En dan heb je best eens kans dat anderen dat niet vinden en je in een leeuwenkuil beland. (Gelukkig niet letterlijk, maar ook ruzie met vriendinnen of gedoe op school of met je ouders kan best een leeuwenkuil zijn). Maar net als Daniël mag je er dan ook op vertrouwen dat je daar niet alleen zit, God zal er altijd ook nog bij zijn.



Daniel in de leeuwenkuil - verhaal

Daniël was al lang raadsheer aan het koninklijke hof in Babel. Ook toen er andere koningen kwamen. Hij bleef zelfs nog toen Babel veroverd werd door de Meden en de Perzen, die de Joden toestemming gaven om terug te gaan naar Juda.
De koningen zagen wel dat Daniël een wijs man was en dat 'de geest van de goden' in Daniël woonde, zoals ze dat noemden. Maar ze begrepen niet hoe dat kon. Als Daniël met Gods hulp weer eens een moeilijk probleem had opgelost dat geen andere geleerde in het land kon oplossen waren ze weer een tijdje onder de indruk van de God van Daniël. Maar dat vergaten ze ook weer snel.

Koning Darius was erg blij met Daniël en hij had veel ontzag voor hem. Zo veel zelfs dat hij de regering van het hele land aan Daniël wilde overlaten. Maar hier waren de andere gouverneurs en raadslieden niet zo blij mee en ze bedachten een list.
Ze zeiden tegen koning Darius: "Koning, we wensen u een leven in eeuwigheid! Alle bestuurders van uw rijk, gouveneurs en raadslieden, vinden dat er een koninklijk besluit moet komen. Hierin moet staan dat dertig dagen lang niemand iets mag vragen aan welke god of welk mens dan ook, behalve aan u. Wie zich daar niet aan houdt, moet in de leeuwenkuil gegooid worden." De koning voelde zich gevleid door dit voorstel en vaardigde de wet uit. Een wet van Meden en Perzen, een wet die niet meer veranderd kan worden.
De raadslieden waren in hun nopjes, want ze wisten dat Daniël altijd drie keer per dag voor het open raam van zijn huis tot God bad. Nu hadden ze hem te pakken!


Zodra Daniël van de nieuwe wet hoorde, snapte hij dat die voor hem bedoeld was. Maar toch ging hij gewoon voor het raam bidden, zoals hij dat elke dag deed. Prompt werd hij dan ook verraden en opgepakt.
De koning schrok, want nu snapte hij wat het plannetje was. Maar ook de koning kan een wet van Meden en Perzen niet veranderen.
Daniël werd dus in een kuil vol leeuwen gegooid. Hongerige leeuwen die iedereen verscheuren die in de buurt komt.
Maar Daniël bad tot God en ging de kuil in.
De volgende dag haaste de koning zich naar de kuil. 'Daniël!', riep de koning,'Daniël, jij dienaar van de levende God, heeft jouw God je kunnen redden?' Hij hield zijn adem in om beter te kunnen luisteren. Hoorde hij iets?
Opeens klonk Daniëls stem:'Majesteit, leef in eeuwigheid! God heeft mij een engel gestuurd die de muil van de leeuwen heeft dichtgehouden. Ze hebben mij niks gedaan, want ik ben onschuldig!'
De koning kon wel zingen van blijdschap. Hij liet Daniël uit de kuil trekken en arresteerde de mensen die Daniël in de val hadden gelokt. Die werden nu zonder pardon in de leeuwenkuil gezet.
In het hele rijk liet koning Darius bekend maken dat alle mensen eerbied moesten hebben voor de God van Daniël, die hem had gered van de leeuwen.

Reacties: Geen berichten
De reageermogelijkheid is momenteel gesloten.

Website van het Oud-Katholiek Jongerenpastoraat | Kon. Wilhelminalaan 5, 3818 HN Amersfoort | 
Site design: Sync. Creatieve Producties; techniek: SiteCan